uyuyamıyor musun? öyleyse uyuma evin dilini ezberledim artık beni azarlama
bir spiraldi beni uygun gördüğün topluluk
desenleri vardı
usluluğu öğrenmek gibiydi
ellerimle içimden söküp atamadım
ilaçlı medetler… vesaire
asla görmediğin sözel çareler
bir süre oldu eskiyecek dedim
nefesimi tuttum kaç kere
yeniliğini kaybedince özlemi fark ettim
hatırladım veya
belki de ben değildim o anı yaşayan
sadece aynaya çok uzun bakmıştım
ikiniz bir olamadığınızda yurdum
kurtlandı
soldu çürüdü yabanlaştı
anlam istedim ve siz anlaştınız
duvarlarım yersizliğine vurunca soyuldu
bir gece aktı gitti
kollarımdan isteksizliğimin yudumları
çırılçıplak soyundu saçlarım
kulelerce yalvarıp bir bakın
tam olarak bilmiyorum
benden alınan şeyi geri isteyemiyorum
çünkü ne olduğunu
tam olarak bilmiyorum